.

.

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΦΟΒΑΜΑΙ

Φοβάμαι τις μέρες που έρχονται.
Χωρίς εσένα.
Φοβάμαι τις ώρες
που δεν έχω δίπλα μου
κανέναν.

Φοβάμαι όταν νυχτώνει.
Μου λείπει η ζεστασιά σου.
Και η ψυχή παγώνει...

Φοβάμαι που ακούω
τον άνεμο να φυσάει.
Και όχι την φωνή σου
να μου μιλάει...

Φοβάμαι τις τόσες
μαζικές απώλειες.
Που έχω ζήσει
που δεν υπάρχει τίποτα
να μ'αναστήσει...

ΤΟ ΚΕΝΟ

Όταν πονάει η ψυχή
οι ξένοι γίνονται δικοί σου.
Και οι δικοί σου ξένοι.
Κι εσύ σιωπάς.
Βλέπεις και μαθαίνεις...

Γύρω όλα εύθραυστα.
Ανθρωπιά, αγάπη, καλοσύνη.
Ταξίδι που ξεκίνησες.
Που φτάνει; Τι θα μείνει;

Κοιτούν τα μάτια στο κενό,
η σκέψη έχει παγώσει.
Σφίγγουν τα νύχια
στο λαιμό,
μέχρι να ματώσει...

ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΟΥ...

ΤO ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
σε αναγνώστες μου χαρίζω,
στείλτε το σε όποιον αγαπάτε,
κάντε φίλους μόνοι να μην προχωράτε...

Creative Commons License
Όλα τα ποιήματα-κείμενα από http://www.oparadeisosmou.blogspot.com από την Εύα Παραδείσου (EYA) έχουν κατοχυρωθεί πνευματικά και είναι υπό άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα Άδεια.
Εγώ πάντα θα γράφω. Και στην ψυχή μου θα ΄χω, αισθήματα για να υπάρχω...